Uppskrift
Steppitįttur |
| Yrkjari: N.J og J.A.J. |
| Hesin tįttur er yrktur ķ Skopun ķ 1917, tį iš śtlendski ella eingilski dansurin, kallašur steppidansur, var farin at troka fųroyska dansin burtur. N.J og J.A.J. yrktu, mešan S.P.J. skrivaši nišur. Tįtturin varš bert kvųšin ta einu feršina į gólvi ķ Skopun. Yrkjararnir eru nś bįšir deyšir, men hann, sum skrivaši tįttin nišur, livir og er nś 85 įra gamal.
Lag : Der hersker en konge. . . Kom lat okkum taka ķ hendur fast og bróta teir nżggju sišir og geva teimim eitt bjųlgakast, sum traška taš fųroyska nišur, tķ hetta kann ikki ganga viš longd, tann fųroyski dansurin mį aftur ķ gongd. Nišurlag : Tķ at steppa so stuttligt taš er, at ein veit ikki, hvat iš man ger. Her gentur samlast til dansihśs hvųrt sunnukvųld viš gaman, til steppidansin eru tęr fśs, men ei tį iš vit taka saman, at dansa og kvųša į fųroyskan hįtt, tį hvųrva tęr burtur so smįtt so smįtt. Men hoyrist ķ króki eitt annaš lag tį tysja tęr fram at standa, og hjarta teirra fęr tķttari slag, tęr vita ei, hvar iš tęr landa; taš kunnu ikki allar eiga tśr ķ senn, vit hava jś fleiri kvinnur enn menn. Tey dansa į gólvi viš slķkum lag, sum ikki er gott at beskriva, og eyguni stara ķ sama staš, man hoyrir tey bara tiva. Men slóknar kolan, so veršur taš myrkt, og tendrar eingin aftur, so veršur taš kvirt. Taš ógvuligt er at lķta į, tann atburš tey nś vilja hava; tey standa og toyggja seg upp į tį, og aftur og fram tey skava, at dansa hettar so stuttligt er, tķ taš frķskar alt upp sum lķv er ķ. Ķ steppidansi man kįtur er, sum seišurin spęlir viš strendur, og lķvligheitin hjį mongum er, man sęr taš, hvųnn veg man sęr vendir, tey venda og snurra og skritta pį nżtt, men ólukkutķš tęr tiva so tķtt. Hendan dansin dįmar teim vęl, su tey nś kalla at steppa, og sjįldan koma tęr nišur į hęl, ei heldur seg undan hveppa; Ķ vetur gerst alt mešam ljósiš er matt, taš skśrast jś alt sum seyšur ķ rętt. Tęr bestu, iš steppa, tęr fįa ei friš, men mugu jś altiš flagsa, og ašrar fylgja streyminum viš og royna sjįlvar at baksa, tęr skinkla so mikiš, sum mųguligt er, og vęnta sęr maka til nęstu ferš. Nś steppidansur er komin ķ lag, viš tķšini veršur hann betur. Tey ungu dansa so hjartans glaš, og hopa til nęsta vetur, at tį veršur dansurin gjųrdur so nęr, at hvųr hevur nokk viš at ansa sęr. At steppa ķ hįlvmyrkri hugnaligt er, taš spęlir ķ hvųrjum liši; men tį iš tey koma ķ skuggan inn, tey missa taš rętta stigiš. Śr skugganum koma tey mestan į knę, og fįa taš sķšani aftur ķ lag. Gongur man dansihśsiš forbķ, man hoyrir tey gomlu mumla : "Nei hetta var ikki ķ okkara tķš, vit sluppu ei so at tumla, tķ hesin dansur so ljótur er, man droymir seg burtur ķ ašra verš". Nś hava tit hoyrt um steppidans, vit vilja nś frį honum venda, til hann, sum fųrdi hann higar til lands, vit vilja hann heim aftur senda, tķ alt kunnu vit ikki brśka her, sum hittast kann upp ķ tķ vķšu verš. |
